Συντάκτης: nikodemos

1. Τα γονίδια είναι η δικαιολογία και αυτοδικαίωση για πάρα πολλά ανομήματα. Εδώ και πολλές δεκαετίες, από τότε που οι James Watson και Francis Crick ανακάλυψαν τη δομή και λειτουργία του διπλού έλικα του DNA (1953), έχουμε εισέλθει για καλά στη φάση της Γενετικής στην Επιστημονική Εποχή του Δυτικού Πολιτισμού. Αρχικά θεωρήθηκε πως το DNA…

1. Μια βασική αιτία για τα δεινά της σύγχρονης ζωής στην κοινωνία είναι η προσκόλληση – προσκόλληση σε πράγματα και πρόσωπα στο περιβάλλον και σε αντιλήψεις, αρέσκειες, συνήθειες. Είναι τόσο συνηθισμένη αυτή η κατάσταση που τη θεωρούμε φυσική και δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για τη λειτουργία της – πόσο δεσμευτική είναι και πόσες δυσκολίες…

Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Καθόλου, κάποτε. Το έχουμε ακούσει, το λέμε και το ξαναλέμε. Στην πραγματικότητα, έχουμε ψυχολογικά παραδώσει την ανεξαρτησία μας και τα δημοκρατικά δικαιώματά μας χωρίς να το ξέρουμε. Διότι αρνούμαστε τη δική μας ευθύνη και την εναποθέτουμε κάπου αλλού, αόριστα και γενικά. Έτσι φαίνεται. Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Μα ο…

1. Ο Βούδας λέει σε μια από τις πολλές Ομιλίες του πως ο θυμός είναι σαν μια φωτιά που καίει τη λεπτή ζωτική μας ενέργεια. Λέει επίσης πως ο οργισμένος άνθρωπος, άντρας ή γυναίκα, είναι όπως κάποιος που πιάνει για να ρίξει σε άλλον (εχθρό της στιγμής) αναμμένα κάρβουνα. Ο οργισμένος καίγεται πρώτος. Μπορεί επίσης,…

Όλοι και όλες έχουμε κατά καιρούς νιώσει ευτυχία. Δεν εννοώ ικανοποίηση κι ευχαρίστηση που είναι καθημερινό ψωμοτύρι μας, όταν ακούμε καλά νέα, τρώμε πεντανόστιμο φαγητό ή κάνουμε ηδονικό σεξ. Τέτοιες απολαύσεις είναι πολύ σύντομες. Παρέρχονται κι έτσι συχνά αφήνουν μία αίσθηση απογοήτευσης ή και πίκρας. Γιατί δεν μένουμε ευτυχισμένοι; Εννοώ κάτι βαθύτερο που μόνο η…

1. Σήμερα, τώρα – Κάνε την ακόλουθη άσκηση. Βεβαιώσου πως κάθεσαι άνετα!… Νιώσε πως υπάρχεις, με ένα σώμα… Με τα ρούχα που φοράς… Πάνω στο κάθισμα… Νιώσε την επαφή με τον αέρα στο πρόσωπο, στα χέρια… Είναι ο ίδιος αέρας που αναπνέεις με τα δύο ρουθούνια… Εξέρχεται και εισέρχεται… Κοίτα ό,τι είναι μπροστά σου δίχως…

1. Θέλουμε να παρατηρήσουμε τον παρατηρητή! Και βέβαια το κάνουμε. Όταν π.χ. με κάποιο φίλο ή συγγενή παρακολουθούμε κάποιο πρόγραμμα στην τηλεόραση μπορούμε να κοιτάξουμε τον άλλο και να τον παρατηρήσουμε ως παρατηρητή του προγράμματος. Ποιος ή ποια όμως μέσα μας παρατηρεί; Εδώ είναι ο κόμπος. Κοιτάμε στον καθρέφτη και βλέπουμε την αντανάκλαση του προσώπου…

Ας ξεκινήσουμε τον καινούριο χρόνο με μια κοινή επισήμανση. Λείπει σήμερα παντού το βάθος – το βάθος της σιωπής. Όλοι και όλα κινούνται σε μια χαζοχαρούμενη ρηχότητα – να περνάμε καλά! Χωρίς όμως να το κατορθώνουμε πάντα ή μόνιμα. Η σιωπή είναι χρυσός, λένε. Όλοι οι παλαιοί μάστερ (masters) συμβουλεύουν να ακούς αντί να ακούγεσαι,…

1. Πώς θα ήταν η ζωή μας αν από μικρά παιδιά διδασκόμασταν πως ό,τι γεννιέται θα πεθάνει, μα ο αληθινός εαυτός δεν πεθαίνει γιατί δεν γεννιέται ο ίδιος. Ναι, συμφωνώ, είναι πολύ δύσκολη, δυσνόητη, δύσπεπτη, αυτή η πρόταση. Πώς δεν πεθαίνει και δεν γεννιέται ο εαυτός; Βλέπετε, μαθαίνουμε τόσα και τόσα τρανά πράγματα. Οι αστροφυσικοί…

Το Πάσχα που γιορτάζουμε, κανονικά θα έπρεπε να είναι η εσωτερική Ανάσταση της δικής μας Συνειδησίας. Έτσι, αυτό ας γιορτάζεται για να θυμίζει ακριβώς την ανάσταση από τη συνηθισμένη κατάσταση σε μια ανώτερη κατάσταση. Το Πάσχα των Εβραίων όπως γιορταζόταν (και ίσως γιορτάζεται ακόμα) ήταν για να θυμούνται την απελευθέρωση από τη σκλαβιά στους Αιγύπτιους,…